Stanford Üniversitesi IOS Programlama dersleri
Objective-C ve Foundation Frameworkler
Stanford üniversitesinin hazırladığı bu derste iphone,ipad ile ios işletim sistemlerinde Foundation ve Bellek yönetimi(memory) üzerinde durulmaktadır.Koleksiyon sınıfları bunların numaralandırılması,dönemsel property listler ve Objective-C programlama ile ilğili konular hakkında bilğiler verilmektedir.
İpad kullanımının hızla arttığı günümüzde İpad kullanıcılarıda programlama ve reklam sektörünün takibinde yine bunlardan biri olan Bluekai firması ComScore ve Nielsen firmalarından elde ettiği veriler ile bir İnfografik hazırlamış sizde ipad programlama yada uygulama geliştirme ile uğraşıyorsanız bu İnfografik’in ilginizi çekeceğini düşünerek sizlerle paylaşmak istedik,Şu an için yaklaşık satısı 15 milyon adet olan ipad 2012 yılı tahminlerine göre tablet piyasasının %82 sine hakim olacak bunda Androiddeki belirsizlikler ve düzensizliklerde etkili tabii.
Kevser Temiz Ünalan’ın hazırladığı iphone programlama eğitiminin 1 slaytı :
3 adet Iphone Programlama derslerinin içeriği :
-Iphone teknolojisine genel bakış
-Xcode,Interface Buildier,Objective C
-Table View,Navigation Controller
-Tabbar Controller,PickerView,WebView
-Plist, Prefences ve Setting
-Localization
-Temel animasyon işlemleri
-Web Servisleri-RSS
-Bellek ve Hata Yönetimi
-Apple Developer Program ve HIG
Objective-C C’nin üzerine yazılmış, yansımalı, nesne yönelimli bir programlama dilidir. ObjC, Objective C ve Obj-C olarak da anılabilir.
Günümüzde OpenStep standardı üzerine kurulu olan Mac OS X ve GNUstep işletim sistemlerinde kullanılmaktadır. Objective-C’nin en yaygın olarak kullanıldığı alan Cocoa çatısının kullanıldığı yazılımlardır. Bu özel kütüphanelere erişime ihtiyaç duymayan bir Objective-C programı Objective-C derleyicisi içeren gcc ile derlenebilir.
1980li yıllarda yazılım mühendisliğindeki genel eğilim yapısal programlamaya yönelikti. Bu yaklaşım sayesinde karmaşık problemler ufak parçalara bölünüp ufak parçaların çözülmesiyle büyük çözüme ulaşılıyordu. Fakat problemler büyüyüp daha da karmaşık hale gelmeye başlayınca bu yaklaşım yetersiz kalmaya başladı.
Bu noktada çoğu geliştirici nesne yönelimli programlamayı bir çözüm olarak görmeye başladı. Smalltalk tarafından öncülüğü yapılmış bu akım, programları fonksiyonel nesnelerin birleşimi olarak yorumlamaya dayalıydı. Smalltalk nesneye yönelik programlama ile zamanında yapısal programlamanın zayıf kaldığı noktaların çoğunda başarılıydı. Bu avantajdan dolayı zamanın en gelişmiş sistemleri Smalltalk ile yazılmıştı. Yalnız Smalltalk’ın en büyük sorunu bir sanal makine üzerinde çalışıyor olmasıydı. Bu gereksinimden dolayı ya çok bellek gerektiren sistemler gerektiriyordu, ya da yavaş çalışmasını göze almak gerekiyordu.
Objective-C 1980lerde Brad Cox tarafından Stepstone adlı şirkette geliştirildi. Cox’un takıldığı sorun yazılımlardaki bileşenlerin tekrar kullanılabilmesiydi. Bir başka deyişle, bir problem nesneye yönelik yöntemlerle parçalarına ayrılmış ve bu parçaların bazıları çalışır duruma getirilmiş ise, bu parçaları sorunsuzca başka çözümlerde de kullanmayı kolaylaştırmak lazımdı. Her ne kadar nesne yönelimli yazılım teorik olarak bunu öngörse de, zamanın araçları ile bunu başarmak emek isteyen bir işti. Cox hayal ettiği kolaylığı sağlamak için aslında bir iki ufak değişikliğin yeterli olacağını düşündü. Programlama dili her şeyden önce nesneleri esnek bir şekilde desteklemeli, kullanışlı ve zaman kazandıran kütüphanelerle gelmeli ve kod ve kaynakların ortamlar arası kullanımını kolaylaştırmalıydı.
Cox’un temel tasarımı 1986 yılında Nesne Yönelimli Programlama, Evrimsel bir yaklaşım (Object-oriented Programming, An Evolutionary Approach) adlı kitabında yayınlandı. Kitapta bileşenlerin yeniden kullanımı konusunun sadece programlama dilinden oluşmadığını vurgulamasına rağmen okuyucuların dikkatlerini sadece dile odaklamalarına, Objective-C’yi sunduğu önerilerden ayrı olarak algılamalarına engel olamadı.
outlet: Kodlarken yarattığınız değişkenleri xib dosyanızdaki IB elemanlara bağlayan yapıdır. Bir önceki bölümde yaptığımız gibi IB üzerinde yarattığınız bir label değerini değiştirmek istiyorsanız Xcode’da bir outlet tanımalayıp bunu IB üzerinden UILabel kontrolüne bağlamanız gerekir. Aşağıdaki IBOutlet anahtar kelimesi lbl_sayi değişkeninin IB üzerindeki UILabel tipli bir elemana bağlanacağını anlatıyor.
@property (nonatomic, retain) IBOutlet UILabel *lbl_sayi;
action: UI üzerinde tanımladığınız objelerin bir method çağırmasını istiyorsanız action türünde methodlar tanımlamanız gerekir. Bu işlevi compiler’a anlatan anahtar kelime ise IBAction.
-(IBAction) sayiArtir;
property/synthesize: Bu iki keyword ile tanımladığınız değişkenlerin setter/getter fonksiyonlarını kapalı olarak yaratmış oluyorsunuz. Alışılagelmiş programlama tekniklerinde class içinde tanımlanmış değişkenlere get/set fonksiyonları da ekleyip dışardan erişimi sağlarken Objective-C’nin size sunduğu bu yapıyı kullanarak kolaylıkla accessors/mutators yani getter/setter methodlarını kapalı bir şekilde tanımlamış olursunuz.
property tanımını .h dosyalarında yapıp, synthesize tanımını .m dosyasında belirtiyorsunuz.
#import “HelloWorldViewController.h”
@synthesize lbl_sayi;
#import “HelloWorldViewController.m”
@property (nonatomic, retain) IBOutlet UILabel *lbl_sayi;
Şurada mobil araçlarda html5 ile ne yapılabildiğini ve sizin de bu frameworkü
kullanarak neler yapabileceğinizi ,bişey yapmasanız bile html5 ile mobil programlama ve mobil araçların ne kadar kullanışlı hale geleceğini görebileceğiniz bir siteyi bulabilirsiniz.
mobil programlama ve mobil araçlar için HTML5 frameworkü için :
http://www.dhtmlx.com/ziyaret etmeniz yeterli .
